ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥ ପଞ୍ଚରାତ୍ର ତ୍ରିଂଶୋଦଧ୍ୟୋୟଃ

ସ୍ଵର୍ଗଗୁରେ ଗମନ କରନ୍ତୁ ଦେବଗଣ | 
ତୁମ୍ଭର ଜୀବିତ କାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏ ସ୍ଥାନେ 
ରଖୁବୁ ହେ ବେଦବର ରଖୁଥାଅ ମନେ । 

ତ୍ରିଂଶ ଅଧ୍ୟାୟ 

ଅନନ୍ତର ଦେବଖଣ ଆଉ ରଷିମାନେ  

ଆନନ୍ଦରେ ଜଗନ୍ନାଥ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଚରଣେ । 

ମନ ମୁନଙ୍କ ପଚାରଚ୍ତ ମୁନଗଣ 

ଅବନତ ମସ୍ତକରେ ପ୍ରଣାମ କରିଲେ 

ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଆଦେଶରେ ରାଜା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍ୀମ୍ପ । 

ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନକୁ ଯେ ବେଗେ ଚଳିଗଲେ। 

ଜଗନ୍ନାଥ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ସ୍କାନ. ମହୋତ୍ସବ 

ପ୍ରତିମାରୂପୀ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ସେ କାଳରେ 

କି ରୂପେ କରିଲେ ଆଉ ସକଳ ଉତ୍ସବ । 

ଆନନ୍ଦ ଦେଲେ ଯେ ମର୍ତ୍ୟବାସୀଙ୍କ ମନରେ । 

ଯଥାବିଧ୍ୂ ସେ ସକଳ ବୁଝାଇ କହିବ 

କେବଳ କରିଲେ ତୃଷ୍ଣୀଭାବେ ଅବସ୍ଥାନ 

ନାରଦ ରଷିଙ୍କଠାରୁ ଶୁଣିଅଛ ସର୍ବ | 

ହରିବୋଲ ହରିବୋଲ ଦେଲେ ସର୍ବଜନ । 

ହେ ମୁନି ! କହନ୍ତୁ ତାହା ପୂର୍ଥକ ଭାବରେ 

ସେତେବେଳେ ଦୃଢ଼ ବ୍ରତ ରାଜା ବିଷୁଭକ୍ତ 

ଧାର୍ମିକ ପ୍ରବର ର ନରନାଥ 

 କିକ୍ପୁନ କରଲ କ ପକର 

କହାକର ପଛେ ପନେ ଗମନ କରିଲେ । 

ଅଦି ରଷ ବତକ ବୃତ୍ଧାଳର ପୃତ 

ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଦଶେ କେତେ ଦୂରରୁ ଫେରିଲେ । 

ତୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଶେଷେ ଘଟିଲା ଯେ ରୂପ ଅଦ୍ଭୁତ 

ସେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କଥା କହ ପେଡ଼ି ତପୋବନ୍ତ 

ଏପରି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କଥା କେହି ଶୁଣିନାହିଁ 

ଆଉ ମଧ୍ୟ କେଉଁକାଳ କେହି ଦେଖୁନାହିଁ 

ଦାରୁମୟ ପ୍ରତିମା ଯେ ସଜୀବ ଦେହରେ 

ମନୁଷ୍ୟ ପରି ରାଜାଙ୍କୁ ବରଦାନ କରେ 

ପାପ ନାଶନ ମହିମା ଭଗବାନଙ୍କର 

ଆଉ ମର୍ଭ୍ଯଲୋକ ରାଜା ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ପଙ୍କର 

ଅତି ଦୁର୍ଲ୍ଲଭ ଚରିତ୍ର କରନ୍ତେ ସ୍ମରଣ 

ସକଳେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଅଛ ତପୋଧନ 

ଆଉ ସେ ରାଜାଙ୍କ କଥା କରନ୍ତେ ଶ୍ରବଣ 

ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ତୃପ୍ତି ହେଉନାହିଁ ମନ 

କୃପାକରି ଭଗବାନଙ୍କର ଯେ ପ୍ରକାର 

ଯାତ୍ରା ଉତ୍ସବ ସକଳ କହନ୍ତୁ ସତ୍ତ୍ର 

ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଯାତ୍ରା ଉତ୍ସବ କରିଲେ ଦର୍ଶନ 

ନିଶ୍ଚୟ ବୈକୁଣ୍ଠ ପୁରେ ମିଳଇ ଯେ ସ୍ଥାନ 

ଯେ ହେତୁ ଯାତ୍ରା ଉତ୍ସବ ମହାତ୍ମା କୀଉଁନ 

ସାକ୍ଷାତରେ କହିଛନ୍ତି ଶ୍ରୀ ମଧୁସୂଦନ 

ଜଗତ ହିତ ନିମିତ୍ତ ସେ ସର୍ବ ବିଷୟ 

ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହନ୍ତୁ ଆହେ ମହାଶୟ 

ଜୈମିନି ମୁନି କହନ୍ତି ଶୁଣ ରଷିଗଣ 

ଜ୍ୟେଷ୍ଠା ସ୍ଵାନର ବିଧାନ କରୁଛୁ ବର୍ଣ୍ଣନ 

ସଂକଳ୍ପ କରିବ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଶୁକ୍ଳ ଦଶମୀରେ 

ପରିଦିନ ମୌନ ହୋଇ ପ୍ରଭାତ କାଳରେ 

ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ସରୋବର କରିବ ଗମନ 

ପ୍ରଥମରେ ତୀର୍ଥଜଳେ କରି ଆଚମନ 

ପ୍ରଣାମ କରି ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରାଥନା କରିବ 

କର ଦୁଇ ଯୋଡ଼ି କରି ସମ୍ମୁଖେ ବସିବ 

ଅତି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ମହାକାଳ ପ୍ରଳୟ କାଳର 

ଅଗ୍ନିତୁଲ୍ଯ ତେଜୋ ଦୀପ୍ତ ତୁମ୍ଭର ଶରୀର 

ଭୈରବ ରୂପୀ ଚରଣେ କରୁଛି ପ୍ରଣାମ 

ତୀର୍ଥ ସ୍କାନ ଅଣଥୈ ଦିଅ ଆଦେଶ ଆପଣ. 

ଏହାପରେ ତୀର୍ଥ ଜଳେ ପ୍ରବେଶ କରିବ 

ବେଦୋକ୍ତ ପଞ୍ଚବାରୁଣ ମନ୍ତ୍ରକୁ ପଢ଼ିବ 

ତିନିବାର ପଢ଼ି ଅଘମରଷଣ ସକ୍ତ 

ତୀର୍ଥଜଳେ ଯଥାବିଧୂ ସ୍କାନ କରିବ ତ 

ହେ ମଙ୍ଗଳମୟ ଶିବ ପାପ ବିନାଶନ 

ଶାନ୍ତ ମୁରି ଆପଣଙ୍କ ଚରଣେ ପ୍ରଣାମ 

ଏ ସ୍ଥାନରେ କରୁଅଛି ତୀର୍ଥ ଜଳେ ସ୍ଵାନ 

ଆମ୍ଭର ସକଳ ପାପ କରନ୍ତୁ ଦହନ 

ତ୍ରିପୁରାରି କନ୍ଦର୍ପକୁ ଭସ୍ପ କରିଦେଲ 

।!| ନିଜ ନୟନରୁ ଜାତ କରିଣ ଅମଳ 

ଆପଣଙ୍କ ଶ୍ରୀଚରଣେ କରୁଛି ପ୍ରଣାମ 

ଏ ଘୋର ସଂସାରୁ ମୋତେ କର ପରିତ୍ରାଣ । 

ସ୍କାନ ଶେଷକରି କୂଳେ ପିନ୍ଧି ଧୌତବସ୍ତ 

। | ତିଳକ ଧାରଣ କରିଣ ଯେ ଶାସ୍ତ୍ର ମତ 

ଦେବତା ରଷି ପିତୃଙ୍କୁ କରିବ ତର୍ପଣ 

ଶିବଙ୍କର ମନ୍ଦିରକୁ କରିବ ଗମନ 

ଭକ୍ତିରେ ସ୍ପର୍ଶ କରିବ ବୃଷଭ ବୃଷଣ 

ହେ ବୃଷଭ ତୁମ୍ଭେ ଅଟ ଚତୁଷ୍ଠାଦ ଧର୍ମ 

ଯଜ୍ଞ ସ୍ଵରୂପୀ ଶୁଙ୍ଗରେ ସ୍ଵର୍ଣ୍ଣ ବିଭୂଷଣ 

ତୁମ୍ଭର ଶରୀର ବେଦ ତ୍ରୟ ଅଧଷ୍ଠାନ 

ଅଙ୍ଗରେ ତ୍ରିଶୂଳ ଚିହ୍ନ ଶିବଙ୍କ ବାହନ 

ଆପଣଙ୍କ ଚରଣରେ କରୁଛି ପ୍ରଣାମ 

ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ି ଶଙ୍କରଙ୍କୁ କରିବ ଦର୍ଶନ 

ତ୍ରିଲୋଚନ ଆଣଙ୍କ ଚରଣେ ପ୍ରଣାମ 

ନମସ୍କାର କରୁଅଛି ହେ ଶଶୀଭୂଷଣ 

ଏ ଘୋର ସଂସାରୁ ନାଥ କର ପରିତ୍ରାଣ 

ବିରୁପାକ୍ଷ ସଂକଟରୁ ବେଗେ ରକ୍ଷା କର 

ମହାଦେବ ତୁମ୍ଭ ଚରଣରେ ନମସ୍କାର 

ତପ୍ୂରେ ଅଘୋର ମନ୍ତ ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜିବ 

ପଞ୍ଚବ୍ରହ୍ମ ମନ୍ତେ ଶିବ ଲିଙ୍ଗକୁ ଛୁଇଁବି 

ମୁଞ୍ଟିଦ୍ଵାରା ଶକ୍ତିପୀଠ ଲିଙ୍ଗ ଅଙ୍ଗୁଷ୍ଣିରେ 

ସ୍ର୍ଶ କରିବା ବିଧାନ ଅଛି ଯେ ଶାସ୍ତ୍ରରେ 

ଏହିରୂପେ ଭକ୍ତିଭରେ ଶିବଙ୍କୁ ଅର୍ଚ୍ଚନ 

ଯେ ଜିନ କରଇ ନାନା ବିଧ ସ୍ତୁତିଗାନ 

ଦଶ ଅଶ୍ଵମେଧ ଯଜ୍ଞ ଫଳ ସେ ଲଭଇ : 

ରଷିଗଣ ଏକଥାରେ ସଂଶୟ ତ ନାହିଁ 

ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ସରୋବର ଜଳେ କରି ସ୍କାନ 

ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ଲଶ୍ଵରଙ୍କୁ ଯେ କରେ ଦର୍ଶନ 

ସେହି ଜନ ଅଶ୍ଵମେଧ ଆଉ ରାଜସୂୟ 

| | ସାଗର ଫଳ ଲଭଇ ଏକଥା ନିଶ୍ଚୟ 

ଦେହାନ୍ତେ ସାଲୋକ୍ୟ ମୁକ୍ତି ପାଏ ଶିବଙ୍କର 

। | ଶିବଙ୍କ ପ୍ରସାଦେ ଜ୍ଞାନ ଲାଭ ହୁଏ ତାତ 

ଶିବଙ୍କ ପ୍ରସାଦେ କ୍ରମେ ମୁକ୍ତି ପଥେ ଯାଇଁ 

| ନିର୍ବାଣ ଲଭଇ ସନ୍ଦେହ ତ କର ନାହିଁ 

ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ସରୋବର ଦକ୍ଷିଣ ତୀରରେ 

| ନାରାୟଣ ବିଜେ ବଟବୃକ୍ଷ ସ୍ଵରୂପରେ 

ସେ କଳ୍ପ ବଟର ମୂଳେ କରିଲେ ଗମନ 

ପାପୀଜନଙ୍କର ପାପ ହୁଅଇ ଦହନ 

କଳ୍ପ ବଟ ବୃକ୍ଷକୁ ଯେ କରନ୍ତେ ଦର୍ଶନ 

ବିଷୁରୂପେ ଚିନ୍ତାକରି କରିବ ପ୍ରଣାମ 

ହେ ନାଗ୍ରୋଧ ତୁମ୍ଭେ ପରା କଳ୍ନାନ୍ତ ଅମର 

ଅତି ଅବ୍ୟକ୍ତ ସ୍ଵରୂପ ଅଟଇ ତୁମ୍ଭର 

ହେ ବିଷୁରୂପ ତୃମ୍ଭଙ୍କୁ କରୁଛି ପ୍ରଣାମ 

ସକଳ ପାପ ଆତ୍ଭର କରନ୍ତୁ ହରଣ 

ତୁମ୍ଭେ ପରା ବିଷୁଙ୍କର ଆବାସ ନିଳୟ 

ଏକମାତ୍ର ଜଗତର ଅଟ ଯେ ଆଶ୍ରୟ 

ହେ କଳଚୃକ୍ଷ ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ କରେ ନମସ୍କାର 

ପ୍ରଦକ୍ଷିଣ କରୁଅଛି ଯୋଡ଼ି ବେନି କର 

କଳ୍ବଟକୁ ଏ ରୂପେ କରିବ ପ୍ରଣାମ 

ତା ମୂଳେ ପୂଜା କରିବ ଶ୍ରୀ ମଧୁସୂଦନ 

ଏ ରୂପରେ ୀମାନବର କୋଟି କୌଟି ଜନ୍ମ 

ପାପରାଶି ଦଗ୍ଧ ହୁଏ ସନ୍ଦେହ ନମଣ 

ଏ ବୃକ୍ଷର ଛାୟା ସ୍ପର୍ଶ କରେ ଯେଉଁ ଜନ 

ତକ୍ଷଣେ ନିଷ୍ପାପ ହୁଏ ଶୁଣ ରଷିଗଣ 

ତପ୍ୂରେ ଶ୍ରୀହରିଙ୍କର ଉତ୍ତମ ବାହନ 

ଗରୁଡ଼ଙ୍କ କରଯୋଡ଼ି କରିବ ପ୍ରଣାମ 

ଭକ୍ତି ସହକାରେ କରିବଟି ସ୍ତୁତିଗାନ 

ଦେବମୟ ଯଜ୍ଞ ରୂପ ବିଷୁଙ୍କ ବାହନ 

ଏ ଦୀନ କରୁଛି ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର 

ପ୍ରସନ୍ଧ ହୁଅନ୍ତୁ ମାଗୁଅଛି ଯୋଡ଼ି କର 

ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ଏହିରୂପେ କରିଲେ ପ୍ରଣାମ 

ଜନ୍ମ ଜନ୍ମାନ୍ତର ` ପାପ ହୁଅଇ ଦହନ 

ମନ ବାକ୍ୟ କର୍ମ ତିନି କରିଣ ସଞ୍ଜତ 

ନାରାୟଣଙ୍କର ଚିନ୍ତା କରିବ ତୁରିତ 

ମନ୍ଦିର ମଧ୍ୟରେ ଯାଇ କରିବ ପ୍ରବେଶ 

ରତ୍ନ ସିଂହାସନେ ବିଜେ ପ୍ରଭୁ ଜଗଦୀଶ 

ତ୍ରିବାର କରିବ ପ୍ରଥମରେ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣ 

ପୁରୁଷ ସୂକ୍ତ ସକଳ ମନ୍ତ୍ରର ପ୍ରଧାନ 

ଦ୍ଵାଦଶାକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ବା ରୁଚି ଅନୁସାରେ 

ଅନ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରରେ ପୂଜିବ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ 

ବ୍ରାହ୍ମଣ କ୍ଷତ୍ରିୟ ବୈଶ୍ୟ ଏହିଁ ତିନିଜାତି 

ଅଟ୍ଟନାରେ ଅଧ୍ବକାରୀ ଅନ୍ୟ କେ ନୂହନ୍ତି 

ଆଉ ଅନ୍ୟ ଜାତିମାନ କରି ନାମ ଗାନ 

ଦର୍ଶନ କରିବେ ଏହା ଶାସ୍ତ୍ରରେ ବିଧାନ 

ପଞ୍ଚୋପଚାର ବିଧ୍ୂରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଅଙ୍ଗନ 

ଭକ୍ତିରେ କରିବ ନାନାବିଧ ସତୁଚିଗୀନ 

ଦେବ ଦେବ ଜଗନ୍ନାଥ କରୁଣା ନିଧାନ 

ସଂସାର ସାଗର ପାରି କରନ୍ତୁ ଆପଣ | 

ଭକ୍ତଗଣ ପ୍ରତି ଅନୁଗ୍ରହ ପରାୟଣ 

ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ କରୁଛି ପ୍ରଣାମ | 

ହେ କୃଷ୍ଣ ହେ ଜଗନ୍ନାଥ ହେ ଅଘନାଶନ 

ହେ ଜଗତ ବନ୍ଦନୀୟ ଚରଣେ ପ୍ରଣାମ । 

ଜଗତ ଆଧାର କୋଟି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଇଶ୍ଵର 

ସକଳ ଦେବ ତୁମ୍ଭର ନିଃଶ୍ବାସ ସମୀରୀ । 

ବ୍ରହ୍ମାରୁଦ୍ର ଇନ୍ଦ୍ର ଆଦି ଦେବଗଣଙ୍କର 

ନମସ୍ୟ ତୁମ୍ଭର ଜୟ ହେଉ ନିରନ୍ତର | 

କ୍ଲେଶ ନାଶକରୀ ସର୍ବ ଜଗତ ଆଧାର 

କରୁଅଛି ପାଦେ ବରାତ୍ମାର ନମସ୍କାର । 

ହେ ବିଶ୍ବ ସାକ୍ଷୀ ହେ ଦୀନ ଅନାଥ ଶରଣ 

ଆପଣଙ୍କ ଜୟ ହେଉ କରୁଛି ପ୍ରଣାମ । 

ମୋହବାର୍ଉା ସୁଦୁସ୍ତର ସଂସାର ସାଗର 

କାକାଦିରିପୁ ତରଙ୍ଗ ଉଠେ ନିରନ୍ତର | 

କୁକର୍ମ ରୂପ କୁମ୍ଭୀର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦାରୁଣ 

ପାରି ହେବାକୁ ସମର୍ଥ ନୂହେଁ କେଉଁଜନ । 

ବହୁବିଧ ଦୂଖରାଶି ଫେଣର ସମାନ 

ସଂସାର ଅସାର ଆଉ ଆଶ୍ରୟ ବିହୀନ । 

'| ତମୋଗୁଣରେ ଆବଦ୍ଦ ଅବଶ ଭାବରେ 

ବୁଡ଼ି ରହିଛି ସଂସାର ସାଗର ମଧ୍ଯରେ । 

ଅଖୁଳ ଜଗତ ପ୍ରକାଶକ ସ୍ଵପ୍ରକାଶ 

ସୁର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆପଣଙ୍କ କରୁଣା ଅଶେଷ । 

କୃପାନେତ୍ରେ ମୋତେ ଅବଲୋକନ ଯେ କର 

ତୁମ୍ଭେ ଏକା ବନ୍ଧୁ ଭବ ଭୀତି ଜନଙ୍କର । 

ହେ ପ୍ରଭୁ ଆପଣଙ୍କର ଏ ସୃଷ୍ଟି ମଧ୍ୟରେ 

ତୁମ୍ଭ ବିନା କିଏ ଦୀନଜନ ରକ୍ଷା କରେ । 

ଦୀନଜନ ପ୍ରତି ଦୟା ପ୍ରକାଶି ଆପଣ 

ସ୍ଵଇଚ୍ଛାରେ ଦାରୁରୂପେ ହେଲେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ । 

ଆପଣ ଅଟନ୍ତି ଏକମାତ୍ର ପୂର୍ଣ କାମ 

କି କାରଣେ ଦାରୁରୂପେ ହେଲେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ । 

ହେ ଜଗତପତି ତବି ଚରଣେ ଆଶ୍ରୟ 

ନେଲେ ସଂସାର ସାଗରେ ନାହିଁ ଆଉ ଭୟ | 

ଆପଣଙ୍କ ପାଦ ପଦ୍ଧମେ ନେଇଣ ଆଶ୍ରୟ 

ଯେବେ ସଂସାର ସାଗର ତରିବାକୁ ଭୟ । 

ତେବେ ତ ଆପଣଙ୍କର ଯୁଗଳ ଚରଣ 

ଚତୁର୍ବର୍ଗ ଦେବାପାଇଁ ନ ହେବ ଭାଜନ । 

ଆପଣଙ୍କ ଶ୍ରୀଚରଣ ଯେ କରେ ଦର୍ଶନ 

ତାର ସର୍ବ ମନୋବାଞ୍ଚା ହୋଇଥାଏ ପୂର୍ଣ୍ଣ । 

ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ ଏହିରୂପେ କରି ସତି 

ସକଳ କାର୍ଯ୍ୟରେ ତୁମ୍ଭେ ଅଟ କାର୍ଯ୍ୟ ରୂପ 

ବଳରାମଙ୍କ ସମୀପେ ହୋଇବ ପ୍ରଣତି 

କାରଣ ମଧ୍ୟରେ ତୁମ୍ଭେ କାରଣ ସ୍ଵରୂପ । 

ଦ୍ଵାଦଶୀକ୍ଷର ଯନ୍ତ ବା ପ୍ରଣବାଦି ନାମ 

ସକଳ ବସ୍ତୁକୁ ତୁମ୍ଭେ କରଛ ଧାରଣ 

ଉଚ୍ଚାରି ଯଥାବିଧାନେ କରିବ ଅର୍ଚ୍ଚନ ¦ 

ସକଳର ଆଦ ମାଗୋ କରୁଛ ପ୍ରଣାମ | 

ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଚନ୍ଦ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆଦି ଗ୍ରହଗଣ 

ଜନନୀ ବିଷୁଙ୍କ ବକ୍ଷସ୍ଥୁଳେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ରୂପା 

ଯାଆନ୍ତି ଫେରିଆସିନ୍ତି ପୁଣି ନିଜ ସ୍ଥାନ ¡

ତୁମ୍ଭେ ଗୌରୀ ଶିବଙ୍କର ଅ୍ବାଙ୍ଗ ସ୍ଵରୂପ | 

କିନ୍ତୁ ଦଵାଦଶାକ୍ଷରରେ କରିଣ ଅର୍ଚ୍ଚନ 

ବହାଙ୍କ ମୁଖେ ବାକ୍ଦେବୀ ରୂପେ ଶେଭାମାନ 

ଅଦ୍ୟାପି କେ ଫେରିନାହିଁ ଏ ମର୍ତ୍ୟଭୁବନ । 

ଜଗତ୍ପ୍ରିୟ ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଯେ କରୁଛି ପ୍ରଣାମ । 

ବିଷ୍ଣୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠାଦି ଆଉ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟମାନ । 

ସୃଷ୍ଟି ପାଳନ ସଂହାର କରୁଛ ସାଧନ 

ଦ୍ଵାଦଶାକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ରରେ କରିବ ସାଧନ 

ପରମାତ୍ମାଙ୍କର ଶକ୍ତିରୂପା ତୁମ୍ଭ ନାମ | 

ଏ ମନ୍ତ୍ରରେ ଯଥାବିଧ୍ବ ଯେ କରେ ଅର୍୍ଟନ | 

ତୁମ୍ଭ ସାହଯ୍ୟ ବ୍ୟତୀତ ପରମାମତ୍ଭାଙ୍କର 

ତାହାର ମହତ୍ତ୍‌ ପଣ ବଢ଼େ ଦିନୁ ଦିନ 

ସାମର୍ଥ୍ୟ ନାହିଁ ଆଉ ସେ ନ ହେବେ ଇଶ୍ବର । 

ପୂର୍ବେ ସ୍ବାୟମ୍ଭୁବ ମନୁ ଏ ମନ୍ତ୍ର ବଳରେ । 

ହେ ଦେବି ! ଆପଣ ସର୍ବଲୋକର ଜନନୀ 

ପ୍ରଜାପତି ରୂପେ ଚରାଚର ସୃଷ୍ଟି କଲେ 

ସକଳ ପଦାର୍ଥ ରୂପା ସୈନ୍ୟ ସ୍ଵରୂପିଣୀ । 

ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ବଳରାମଙ୍କ ପ୍ରଣାମ 

ବିଷ୍ଣୁ ମାୟା ମଙ୍ଗଳ କାରିଣୀ ଜଗତିର 

ସ୍ତୁତି ପାଠ କରି କରାଇବ ସୃପ୍ରସନ୍ଧ 

ସୁଭଦ୍ରା ଦେବୀ ପୟରେ କରେ ନମସ୍କାର । 

ଜୟ ଜୟ ବଳରାମ ସଦା ଆତ୍ମାରାମ 

ଅନନ୍ତର ସିନ୍ଧୁ ସ୍କାନ କରିବା ନିମିତ୍ତ 

ସଙ୍ିଦାନନ୍ଦ ବିଗ୍ରହ କରିଛ ଧାରଣ | 

ପ୍ରଣାମ କରିବ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ ତୁରିତ | 

ଅଜ୍ଞାନ ମଳ ରହିତ ନିର୍ମଳ ଶରୀର 

ହେ ପ୍ରଭୁ ସକଳ ସ୍ଥାନେ ତୁମ୍ଭେ ବିଦ୍ୟମାନ 

ଆପଣଙ୍କ ବାରମ୍ବାର କରେ ନମସ୍କାର ॥ 

ନିର୍ବିଗ୍ନେ ସମ୍ପନ୍ନ ହେଉ ମୋର ସିନ୍ଧୁ ସ୍କାନ । 

ଶିରେ ଜଗତ ମଣ୍ଡଳ କରିଛ ଧାରଣ 

ଶଙ୍ଖ ଚକ୍ର ଗଦାଧର ପ୍ରଭୁ ଜଗତର 

ଦେହେ ଶ୍ରମ ଲାଗୁନାହିଁ ଅତି ପରାକ୍ରମ । 

ଆପଣଙ୍କୁ ବାରମ୍ବାର କରେ ନମସ୍କାର । 

.ଭକ୍ତଜନମାନଙ୍କର ତାପତ୍ରୟ ଚୂର୍ଣ _ 

ଆପଣଙ୍କ ତୀଥୈ ସ୍ବାନ କରିବା ନିମିତ୍ତ 

କରିବା ନିମିତ୍ତ ହସ୍ତେ ଲାଙ୍ଗଳ ଧାରଣ । 

ଆଦେଶ କରନ୍ତୁ ମାଗୁଅଛି ଜଗନ୍ନାଥ | 

ଶରଣାଗତ ଦୀନାଉଁ ଜନ ପରିତ୍ରାଣ 

ମୌନ ହୋଇ ସିନ୍ଧୁତୀରେ କରିବି ଗମନ 

କରିବାକୁ ଚାହିଁଅଛ ବିସ୍ତାରି ନୟନ 

ପାର୍ବ୍ଵସ୍ପ ଉଗ୍ରସେନଙ୍କୁ କରିବ ପ୍ରଣାମ | 

ହେ ଇଶ ଅନ୍ୟର ପାପ ରାଶିକୁ ପାଳନ | 

ମହାପରାକ୍ରମୀ ମହାବାହୁ ଉଗ୍ରସେନ 

କରିବାକୁ ସମର୍ଥ ତ ଅଟନ୍ତି ଆପଣ 

ଜୟ ହେଉ ଆପଣଙ୍କ ଅଶେଷ ବିକ୍ରମ । 

ଦୀନବନ୍ଧୁ ଜଗପ୍ପତ୍ତି କରୁଣା ସାଗର 

ଭଗବାନଙ୍କୁ ତ କରିଅଛ ସୁପ୍ରସନ୍ଧ 

ଫଣାଗ୍ରରେ ଧରିଅଛ ବିଶ୍ଵ ଚରାଚର 

ତେଣୁ ସମୁଦ୍ର ତଟରେ ତୁମ୍ଭ ଅବସ୍ଥାନ । 

ପରାପର ମଧ୍ୟେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେ ପରମଂଭଶ | 

ଏ ରୁପେ ଉଗ୍ରସେନକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା ଶେଷରେ 

ଆପଣଙ୍କ ଶ୍ରୀଚରଣେ ପ୍ରଣାମ ଅଶେଷ 

ପ୍ରଣମ କରିବ ତୀର୍ଥରାଜ ସନୀଧ୍ଵରେ । 

ହସ୍ତରେ ହଳ ମୂଷଳ ବଳରାମଙ୍କର ହେ 

ତାୀର୍ଥରାଜ ଯେ ସ୍ଥନେ କରେ ତୀଥୈ ସ୍କାନ 

` ଉପାସନା ଏହିରୂପେ କରିବ ତଜ୍କାଳ 

ତାହାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ ଫଳ କରୁଛ ପ୍ରଦାନ | 

ଜଗତର ଆଦି ଭଦ୍ର ଦେବୀଙ୍କ ଚରଣ 

ଅନୁଜ୍ଞା କରନ୍ତୁ କରିବାକୁ ସିନ୍ଧୁ ସ୍କାନ 

ପ୍ରଣାମ ପରେ କରିବ ଅର୍୍ଚନ ବନ୍ଦନ 

ଏ ରୂପ କରିବି ଶୁଣିଥାଅ ଦ୍ଵିଜଗଣ | 

ଜୟଦେବୀ ମହା ଦେବୀ ହେ ଭବ ତାରିଣୀ 

ଅନନ୍ତର ଯେଉଁ ପଥେ ନିତି ଦେବଗଣ 

ମାଗୋ ସୁରଗଣଙ୍କର ସନ୍ତୋଷ ଦାୟିନୀ 

ସ୍ବର୍ଗରୁ ଆସନ୍ତି କରିବାକୁ ଦରଶନ | 

ଆଶ୍ରିତ ଜନର 'କର ଦୂଃଖ ବିମୋଚନ 

ହୋଇଅଛି ସେ ପଥର ସ୍ଵର୍ଗଦ୍ଵାର ନାମ 

ହେ ମାତଃ ତୂମ୍ଭର ଜୟ ହୁଅ ସୁପ୍ରସନ୍ଧ 

ସେ ଉତ୍ତମ ସ୍ଥାନକୁ ଯେ କରିବ ଗମନ । 

ଉଗ୍ରସେନ ତୀର୍ଥରାଜ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ 

ତିବ୍ରିକ୍ରମ ଦେବ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ ଉର୍ଷ୍ବରେ 

ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବ ସିନ୍ଧୁସ୍ନାନ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ 

ବରାହ ରୂପୀ ଶ୍ରୀହରି ରଖନ୍ତ ଭୂତଳେ 

{ଉଗ୍ରସେନ ତୀର୍ଥରାଜ ତୁମ୍ଭ ଦୂହିଁଙ୍କର 

ଶିଖ ଚକ୍ର ଗଦାଧର ଦେବ ନାରାୟଣ 

ଉତପଢି ସ୍କାନ ପରା ସାଗରର ଜଳ 

ସକଳ ଦିଗରେ ମୋତେ ରଖନ୍ତୁ ବହନ । 

ସ୍ୁର୍ମ ସାକ୍ଷୀ ରୁପରେ ତୁମ୍ଭେ ବିଦ୍ୟମାନ | 

ଚୈତନ୍ୟ ଗରୁଡ଼ ଧ୍ଵଜ ମନ ନାରାୟଣ 

ସ୍ଵର୍ଗଦ୍ଧାରେ ' କରିଅଛ ନିତ୍ୟ ଅବସ୍ଥାନ 

ବୁଵ୍ଧି ଅହଙ୍କାର ତ୍ରିଗୁଣାତ୍ଭା ଜନାର୍ଦ୍ଦନ | 

ସର୍ବ ଗୁଣାନିତ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୁମ୍ଭେ ଦୁଇ 

ସକଳ ଦାନବ ଅରି ଶ୍ରୀମଧୁସୂଦନ 

ପ୍ରଣାମ କରୁଛି ସିନ୍ଧୁ ଧୁ ସ୍କାନ ଅଥୈ ମୁହିଁ 

ଦୟା କରିଣ ଉଖନ୍ତୁ ମୋ ରଦିୟଗଣ | 

ଆଜ୍ଞା ଦିଅନ୍ତୁ ଆପଣ ଦୁହିଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ 

ଏ ମନ୍ତ୍ରକୁ ମନେ ଚିନ୍ତି କବଚ ବନ୍ଧନ 

ଗମନ କରିବି ଜଳାବୃତ ସୂର୍ଗଦ୍ଵାରେ 

କରିଲେ ସକଳ ପାପ ହୂଅଇ ମୋଚନ । 

ଏହି ରୂପରେ ପ୍ରଣାମ କରିବି ଭକ୍ତିରେ 

ମନରେ କଳ୍ପନା କରି ଷୋଳ ଉପଚାରେ 

ଗମନ କରିବି ତୀର୍ଥରାଜ ନିକଟରେ 

ପୁରୁଷୋତ୍ତମକୁ ପୂଜା କରିବ ଭକ୍ତିରେ । 

ତୀର୍ଥରାଜକୁ ଦୂରରୁ କରିଲେ ଦର୍ଶନ 

ଅନନ୍ତରେ ସେ ମଣ୍ଡଳେ କରି ଆବାହନ 

ପାପରୁ ଦୂର କରିବ ସନ୍ଦେହ ନ ମଣ 

ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ କରିବ ଅର୍ଚ୍ଚନ | 

ହସ୍ତ ପାଦ ଧୌତ ପରେ କରି ଆଚମନ 

ତୀର୍ଥରାଜ ଦେବ ଦେବଙ୍କର ଅମ୍ମା ଭିନ୍ନ 

ପୂର୍ବମୁଖେ କୁଶାସନେ ବସିବ ତକ୍ଷଣ 

ନୁହେଁ ଏ ରୂପ ମନରେ ଚିନ୍ତିବ ତକ୍ଷଣ । 

ସମ୍ମୁଖରେ ଚତୁରସ୍ର ମଣ୍ଡଳ କରିବ 

କୃତାଞ୍ଜଳି ପୁଟ ହୋଇ ଏ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବ 

ଚତୁର୍ଦ୍ାର ଚତୁଷ୍ଠୋଣେ ସ୍ଵସ୍ତିକ ଲେଖୁବ 

ହେ ସୁଦର୍ଶନ ହେ କୋଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମପ୍ରଭ । 

ଅଷ୍ଟଦଳ ପଦ୍ଧ ମଧ୍ୟ ଦେଶରେ ଆଙ୍କବ 

ଦୟାକରି ଅଜ୍ଞାନ ତିମିର ନାଶ ଅର୍ଥେ 

ଅଷ୍ଟାକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ବାହୁଦ୍ଵୟେ ବିନ୍ୟାସିବ 

ଦେଖାଇ ଦିଅନ୍ତୁ ବିଷ୍ଙ୍କର ପଥ ମୋତେ । 

ଅଷ୍ଟାକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ରର ଯେ ଆଦ୍ୟ ଷଖଡ଼ାକ୍ଷର 

ଏ ରୂପ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି ତୀର୍ଥରାଜ କୂଳେ 

ଷଡ଼ାଙ୍ଗ ନ୍ୟାସ କରିବ ଦେହରେ ନିଜର 

ଜାନୁଦ୍ଵୟ ପକାଇଣ ବସିବ ଭୂତଳୈ | 

ଅବଶିଷ୍ଟ ବର୍ଣ୍ଣଦ୍ଧୟ କୂକ୍ଷି ଓ ପୃଷ୍ଠରେ 

ଭଲ୍ତିଭାବେ କରଯୋଡ଼ି କରିବ ପ୍ରଣାମ 

ବିନ୍ୟାସ କରିବ ଶୁଣ ଏକାଗ୍ର ମନରେ । 

ତୀର୍ଥରାଜ ଆପଣ ତ ବିଖୁଙ୍କ ସମାନ । 

ପାଦ ଜଙ୍ଘଉରୁ ଦ୍ଵୟ ନିତମ୍ବ ଦୁଇରେ 

ଜୀବଗଣର ଜୀବନ ମୋକ୍ଷର କାରଣ 

ପାର୍ଶ୍ଵଦ୍ଧଵୟ ନାଭି ପୃଷ୍ଠ ବାହୁ ଯୁଗଳରେ । 

ଅମ୍ପତର ନାଭି ସ୍ଵରୂପରେ ବିଦ୍ୟମାନ | 

ସ୍ତନ କଣ୍ଡ କକ୍ଷଦ୍ଵୟ ଆଉ ଓଷ୍ଟଦ୍ଵୟ 

ଆପଣଙ୍କର ଶରୀର ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ 

କର୍ଣ୍ଣ ନେତ୍ର ଗଣ୍ଡସ୍ଥଳ ନାସାରନ୍ଧ ଦ୍ୃୟ 

କଲେ ପରମ ଆନନ୍ଦ ଲଭିବ ଅବଶ୍ୟ । 

ଭୁଦ୍ଵୟ ଲଲାଟ ଦେଶି ଆଉ ମସ୍ତକରେ 

ଏ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ି ଜଳରେ ହେବ ଉପସ୍ତିତ 

ଯଥାକ୍ରମେ ମନ୍ତ୍ାକ୍ଷର ନ୍ୟାସିବ ବିଧ୍ବରେ 

ଅଷ୍ଟାକ୍ଷର ଯୁକ୍ତ ଅଘମରଷଣ ସୂକ୍ତ | 

ଏ ରୂପେ ବ୍ୟାପକ ନ୍ୟାସ ମନ୍ତେ କରିସାରି | 

ପଞ୍ଚାବୃତ ତ୍ରିରାବୃତ ବାରୁଣ ଯେ ମନ୍ତ୍ର 

ମୂଳମନ୍ତେ ପାଞ୍ଚବିଂଶ ପ୍ରାଣାୟାମ କରି । 

ପାଠକରି ଆବାହନ କରିବା ବିଧ୍ୂତ | 

ତଦନ୍ତେ ଦିବ୍ୟ କବଚ କରିବ ବନ୍ଧନ 

ଯେ ଦେବ ସ୍ଵାନର ଫଳ କରନ୍ତି ପ୍ରଦାନ 

ଯହିଁରେ ସକଳ ପାପ ହୁଅଇ ମୋଚନ । 

ସେହି ତୀର୍ଥରାଜ ବରୁଣକୁ ଆବାହନ | 

ପୂର୍ବରେ ଗୋବିନ୍ଦ ବାରି ଜାଣ ଦକ୍ଷିଣରେ | 

ସ୍କାନ କାଳେ ଏକଥର ମନ୍ତେ ଅଙ୍ଗନ୍ୟାସ 

ପଶ୍ଚିମେ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ହୃଷୀକେଶ ଉତ୍ତରରେ । 

ଏହାପରେ ସନ୍ଧିଧାନ କରନ୍ତି ବିଦୂଷ | 

ଅଗ୍ନି କୋଣରେ ନୃସିଂହ ରଖନ୍ତୁ ଯେ ମୋତେ | 

ସ୍କାନ କଲା ବ୍ୟକ୍ତିର ଯେ ଫଳ ପ୍ରତି ଅଥ 

ଶ୍ରୀ ମଧୁସୂଦନ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ ନୈର୍ଗତେ । 

ସାନ୍ଧିଧ୍ୟ କଳ୍ପନା ଏହି ବିଧ୍ୂ ଅଛି ଶାସ୍ତେ । 

ମୋତେ ବାୟୁ କୋଣେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ ଶ୍ରୀଧର ¦ 

ଏହାପରେ ଅନ୍ତଃଶୁଦ୍ଧ ହୋଇବା ନିମିତ୍ତ 

ଇଶାନ କୋଣେ ରଖନ୍ତୁ ଦେବ ଚକ୍ରଧର । 

ମନ୍ତ୍ରପୂତ ଜଳେ: ଆଚମନ କରିବ ତ | 

ସର୍ବାଙ୍ଗରେ କୁଶ ଜଳ କରିବ ସେଚନ 

ବାହ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧି ଅର୍ଥେ ମନ୍ତ୍ର କରି _ ଉଚ୍ଚାରଣ 

ଅନ୍ତଃ ବାହ୍ୟ ଦୁଇ ଶୁଦ୍ଧି ଅଫ୍ଥୈ ତିନିବାର 

ମସ୍ତକେ ସିଞ୍ଚବ ମନ୍ତରପୂତ କରି ଜଳ 

ସିନ୍ଧୁସ୍କାନେ ଜଳ ମଧ୍ୟେ ନ କରିବ ଜପ 

ମନ ମଧ୍ୟରେ ଭାବନା କରିବ ଏ ରୂପ 

କୋଟି ଜନ୍ମ ପାପ ମୋର ହୋଇଲା କ୍ଷାଳନ 

ପୁଣି ତିନିବାର ସ୍ମାନ ଶିର ବୃଡ଼ାଇଣ 

ତଦନ୍ତେ ଯଥା ବିଧାନେ ସାରି ଆଚମନ 

ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବ ମନ୍ତ୍ର କରି ଉଚ୍ଚାରଣ 

ହେ ନାଥ ଆପଣ ପାତକାଗ୍ନି ଜଗତର 

ବୀର୍ଯ୍ୟର ଧାରକ ଉଦ୍ଦୀପକ ଯେ କାମର 

ଜୀବମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ଅଭୟ ପ୍ରଧାନ 

ସର୍ବଭୂତମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ଆପଣ 

ଜଳପତି ଅମୃତର ଅରଣି ଆପଣ 

ଦେବଙ୍କର ଯୋନି ସ୍ଵରୂପରେ ବିଦ୍ୟମାନ 

ତୀର୍ଥରାଜ ଆପଣଙ୍କୁ କରେ ନମସ୍କାର 

ସକଳ ପାପ ହରଣ କରନ୍ତୁ ମୋହର 

କୋଟି ସହସ୍ର ଜନ୍ମରେ ଯେ ପାପ ସଞ୍ଚୟ 

କରିଛି ସେ ପାପ ସବୂ ହୋଇବ ବିଲୟ 

ସନାତନ ବ୍ରହ୍ମପଦ କରନ୍ତୁ ପ୍ରଦାନ 

ଆପଣଙ୍କୁ ବାରମ୍ବାର କରୁଛି ପ୍ରଣାମ 

ସ୍କାନ ଶେଷେ ଜଳ୍ମ ଆସିକରି ଆଚମନ 

ମୌନ ହୋଇ ଶୁକ୍ଲବସ୍ତ ପିନ୍ଧିବ ତକ୍ଷଣ 

ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉନ୍ମଳ ଉଦ୍ଧ ପୁଣ୍ଡ ମସ୍ତକରେ 

ଶଙ୍ଖ ଚକ୍ର ଗଦା ପଦ୍ଧ ଆଙ୍କିବ ହସ୍ତରେ 

ତିଳକ ଧାରଣ କରି ଏ ରୁପେ ଭକ୍ତିରେ 

ଦେବର୍ଷି ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ଚିନ୍ତିବ ମନରେ 

ଭଗବାନ ରୂପ ଚିନ୍ତି ଅବ୍ୟଗ୍ର ମନରେ 

ତର୍ପଣ କରିବି ଯଥା ବିଧାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ 

ପୂର୍ବବତ୍‌ ମଣ୍ଡଳ କରି ଉତ୍ତର ମୁଖରେ 

ଭଗବାନଙ୍କର ପୂଜା କରିବ ଭକ୍ତିରେ 

ମୂଳମନ୍ତେ ବହ୍ଯମାଣ ମନ୍ତ୍ର କରି ) ଯୁକ୍ତ 

ଭନ୍ତି ସହକାରେ ପୂଜା କରିବ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ 

ଶଙ୍ଖ ଚକ୍ର ଗଦାଧରି ଦେବ ନାରାୟଣ 

ଚତୁର୍ଭୁଜ ଧରା ରମା ସହ ବିଦ୍ୟମାନ 

ଅଥବା ବିରାଜମାନ ସେ ଏକ ରୂପରେ 

ଏହା ଧ୍ୟାନ କରି ପୂଜା କରିବ ମନରେ 

ମାନସ ପୂଜା ଶେଷରେ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରିଣ 

ମଣ୍ଡଳେ କରିବ ଇଷ୍ଟଦେବ ଆବାହନ 

ପରମାନନ୍ଦ ଜଗତ ବ୍ୟାପି ଜଗତ୍ମୟ 

ଏହିସ୍କଟାନେ ଆଗମନ କରନ୍ତୁ ନିଶ୍ଚୟ 

ମୋର ପ୍ରତି ଅନୁଗ୍ରହ ପ୍ରକାଶ ନିମିତ୍ତ 

ଏହି ମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟରେ ହୁଅ ସନ୍ଧିହିତ 

ହେ ଲଶ ଏ ଚରାଚର ଯେଉଁସ୍ଥାନେ ସ୍ମିତ 

ଆପଣ ସେହି ସକଳ ମଧ୍ୟେ ଅବସ୍ତିତ 

ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରୀତି ଅର୍ଥେ ଆସନ ପ୍ରଦାନ 

କରୁଅଛି ଆହେ ପ୍ରଭୁ କରନ୍ତୁ ଗ୍ରହଣ 

ବ୍ରହ୍ମରୂପୀ ଧର୍ମ ଜଳେ ଯାହାର ଚରଣ 

ଧଉତ ହୋଇଛି ତାଙ୍କ ପାଦରୁ ଜନମ 

ଗଙ୍ଗାଦେବୀ କରୁଛନ୍ତି ଜଗତ ପାବନ 

ସେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପାଦ୍ୟ ଜଳ କରୁଛି ପ୍ରଦାନ 

ଦେବଗଣଙ୍କ ମୁକୁଟ ରତ୍ନ କିରଣରେ ଯାର 

ପାଦ ପଦ୍ମ ଗୋଭା ପ୍ରକାଶ ଯେ କରେ | 

ଯାର ପାଦକୁ ଚିନ୍ତନ୍ତି ବ୍ରହ୍ମାଦି ଅମରେ 

ସେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅର୍ଘ୍ୟଦାନ କରୁଛି ଭକ୍ତିରେ 

ଅଚିନ୍ତ୍ୟ ଶକ୍ତି ହେ ପ୍ରଭୁ ଅଗସ୍ତି ରୂପରେ 

ସମୁଦ୍ର ଜଳକୁ ଆଚମନ କରିଥୁଲେ 

ସୁବାସିତ ଜଳେ ହେଉଅଛି ଆଚମନ 

ଦୟାକରି ଆହେ ପ୍ରଭୁ କରନ୍ତୁ ଗ୍ରହଣ 

ଯେଉଁ ପ୍ରଭୁ ମଧୁପର୍କ କରିଣ ପ୍ରାଶନ ' 

ଅମ୍ପତ ରୂପକୁ କରିଥୁଲେ ଆକର୍ଷଣ 

ସେ ସକଳ ପାପ ରାଶି କରନ୍ତି ହରଣ 

ସେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମଧୁପର୍କ କରୁଛି ପ୍ରଦାନ 

ଯେ ପ୍ରଭୁ ପୂର୍ବକାଳରେ ବରାହ ରୁପ୍ପରେ 

ପ୍ରଳୟ ଜଳରୁ ପୃଥ୍ଵୀ ଉଦ୍ଧାର କରିଲେ 

ସେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ସୁବାସିତ ଜଳେ ସ୍ଵାନ 

କରାଉଛି ଆହେ ପ୍ରଭୁ ଘେନ ନିବେଦନ 

ଯେଉଁ ପ୍ରଭୁ ବିଶ୍ଵରୂପ କରିଲେ ଧାରଣ 

କୋଟି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକୁ ଅଙ୍ଗେ କଲେ ଆଛ୍ଥାଦନ 

ସର୍ବ ବସ୍ତୁ ଆଛାଦକ ରୂପେ ବିଦ୍ୟମାନ 

ସେହି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରଦାନ କରୁଛି ବସନ 

ଯା ପୂଜା ନ କଲେ ଯଜ୍ଞ ନିଷ୍ଭଳ ହୁଅଇ 

ସେ ଯିଜ୍ଧେଶୃରଙ୍କୁ ଉପବୀତ ମୁଁ ଦିଅଇ 

ଯା ଅଙ୍ଗ ସ୍ପର୍ଶ ମାତ୍ରକେ ସକଳ ଭୂଷଣ 

ଶୋଭା ବୃଦ୍ଧି ପାଇ ହୁଏ ଅତି ଶୋୌଭମାନ 

ଏହି ବିଶ୍ଵ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଯେ ପ୍ରଭୁ ଭୂଷଣ 

ସେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଦେଉଅଛି ମୁଁ ଭୁଷଣ 

ଯା ଅଙ୍ଗ ସ୍ର୍ଶ-ବାୟୁର ସଂସଗରୁ ଜାଣ 

| ଚନ୍ଦନ ଦୁମ ହୋଇଛି ସୁଗନ୍ଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ 

ସେ ଭର୍ଗବାନଙ୍କ ଅଙ୍ଗେ ସୁଗନ୍ଧ ଚନ୍ଦନ 

ଲେପନ କରୁଛି ପ୍ରଭୋ କରନ୍ଧୁ ଗ୍ରହଣ 

ଯାହାକୁ ଚିନ୍ତିଲେ ପାପକାରୀ ଜନଙ୍କର 

ପାପ ଦୂର ହୁଏ ଚିତ୍ତ ହୁଅଇ ନିର୍ମଳ 

ସେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୁଷ୍ପମାଲ୍ୟ କରୁଛି ଅର୍ପଣ 

ହେ ମାଧବ ଜଗନ୍ନାଥ କରନ୍ତୁ ଗ୍ରହଣ 

ଯାହାଙ୍କ ଅନ୍ତଃକରଣେ ଚିନ୍ତି ଜୀବଗଣ 

ଭବ ଅଗ୍ନି ସନ୍ତାପରୁ ହୋନ୍ତି ପରିତ୍ରାଣ 

ସେହି ଭଗବାନଙ୍କର ପ୍ରୀତି ସମ୍ପାଦନ 

ନିମନ୍ତେ ସୁଗନ୍ଧ ଧୂପ କରୁଛି ପ୍ରଦାନ 

ସେ ପ୍ରଭୁ ସ୍ବୟଂ ଅଟନ୍ତି ତେଜର ନିଧାନ 

ଯାହାଙ୍କ ତେଜେ ଜଗତ ହୋଇଅଛି ପୂର୍ଣ 

ପ୍ରକ୍ଵଳିତ ଦୀପ ସେହି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିମିତ୍ତ 

ଦାନ କରୁଅଛି ତୁଷ୍ଟ ହୁଅ ଜଗନ୍ନାଥ 

ପ୍ରଳୟ କାଳେ ଜଗତ ଯେ ଗ୍ରାସ କରନ୍ତି 

ପୁଣି ଜଗତର ପୁଷ୍ଟି ଅନ୍ଧରେ ଇଚଛନ୍ତି 

ସେ ଭଗବାନଙ୍କୁ କରୁଅଛି ନିବେଦନ 

ଏ ଅନ୍ଧକୁ ଜଗନ୍ନାଥ କରନ୍ତୁ ଗ୍ରହଣ 

ସ୍ଵାଭାବିକ ଗନ୍ଧେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବଦନ ଯାହାର 

ମୋହିତ ହୁଅନ୍ତି ସୁର ସୁନ୍ଦରୀ ନିଜର 

ସେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଏହି ତାମ୍ବୁଳ ଅର୍ପଣ 

କରୁଅଛି ଆହେ ପ୍ରଭୁ କରନ୍ତୁ ଗ୍ରହଣ 

ଭଗବାନଙ୍କୁ ଯେ କରେ ଥରେ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣ 

ସଂସାରେ ଭ୍ରମ ନୁହନ୍ତି ଆଉ ଭକ୍ତଗଣ 

ସେହି ଜଗଦ୍ଗୁରୁଙ୍କୁ ମୁଁ କରିଣ ପ୍ରଣାମ 

ଆନନ୍ଦ ଚିତ୍ତରେ କରୁଅଛି ପ୍ରଦକ୍ଷିଣ 

ପ୍ରତି ଉପଚାର ଦାନ କାଳରେ ଏପରି 

ପୃଥକ ପୂଥକ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି 

ପ୍ରଥମେ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ କରି ଆବାହନ 

ମନେ କର ସମ୍ମୁଖରେ ଆସି ବିଦ୍ୟମାନ 

ଉପବିଷ୍ଟ ହୋଇଛନ୍ତି ରତ୍ନ ସିଂହାସନ 

ଏ ରୂପ ଭାବନା ମନେ କରିବ ଯତନେ 

ପାଦ୍ୟ ପାତ୍ରରେ ଶ୍ୟାମାକ ପଦ୍ଧ ଦୁର୍ବାଦଳ 

ଅପରାଜିତା କୁସୁମ ସହିତରେ ଜଳ 

ସଂସ୍କାର କରିବ ମୂଳ ମନ୍ତ୍ରରେ ତକ୍ଷଣ 

ପାଦାମ୍ଭୂଜେ ପାଦ୍ୟ { ଜଳ କରିବ ଅର୍ପଣ 

ସ୍ଵର୍ଣ୍ଣ ରୌପ୍ୟ ତାମ୍ର ପାତ୍ର ଅଥବା ଶଙ୍ଖରେ 

ଯବ ଦୁର୍ବା କୁଶ ଅଗ୍ର ଫଳ ସହିତରେ 

ଶ୍ଵେତ ସର୍ଷପ ଚନ୍ଦନ ପୁଷ୍ମ ତିଳ ଜଳ 

ଭଗବାନଙ୍କ ମସ୍ତକେ କୁଶ ବା ଦୁର୍ବାରେ 

ସେଚନ କରିବ ଅର୍ଘ୍ୟ ଉଦକ ଭକ୍ତରେ 

ଅବଶିଷ୍ଟ ଜଳ ଭୁମି ତଳେ ପକାଇବ 

ଅର୍ଘ୍ୟ ଦାନ ବିଧ ` ଏହା ମନେ ରଖୁଥୁବ 

ଆଚମନ ପାତ୍ରେ ଦେବ ସୁବାଷିତ ଜଳ 

ଏଳା କଲ୍ଲୋଳ ଲବଙ୍ଗ ସହ ଜାତି ଫଳ 

ମଧୁପର୍କ ଅଥୈ କାଂସ୍ୟ ନିର୍ମିତ ପାତ୍ରରେ 

ଗବ୍ୟ ଘୃତ ଦୂଗ୍ଧଦଧୂ ମଧୁ ସହିତରେ 

ତାଦଧଶ ଅପର ପାତ୍ରେ କରି ଆଛ୍ଛଦନ 

ଭଲ୍ତିଭରେ ମଧୁପର୍କ କରିବ ପ୍ରଦାନ 

ସ୍ବାନ ଉପଯୋଗୀ ଜଳ କରି ଫଳଯୁକ୍ତ 

ପ୍ରଦାନ କରିବା ମନ୍ତେ କରିବ ସଂସ୍କୃତ 

ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ନୂଆ ପଟ୍ଟବସ୍ତ 

କୌଷେୟ ନିର୍ମିତ ଅବା କାର୍ପାସେ ନିର୍ମିତ 

| ଉତ୍ତମ ବସ୍ତ ଯୁଗଳ କରିବ ପ୍ରଦାନ 

ବିତଉଶାଠ୍ୟ ନ କରିବ ବସ୍ତେ କଦାଚନ 

ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ଦେବ ନାନା ଅଳଙ୍କାର 

କେୟୁର ମୁକୁଟ ଗୌବେୟକ ସ୍ଵର୍ଣହାର 

ପାଟ୍ର ବା କାର୍ପାସ ସୂତ୍ରେ କରି ଉପବୀତ 

ଯହିଁରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେବେ ଦେବ ଜଗନ୍ନାଥ 

କର୍ପୁର ଚନ୍ଦନ ସହ କସ୍ତୁରୀ କୁଙ୍କୁମ 

ଚତ୍ୁଃସମ ଗନ୍ଧେ ଦେହ କରିବ ଲେପନ 

ଗଳାରେ ତୁଳସୀ ମାଳା ଆଉ ଜାତି ଫୁଲ 

ସୁର ପୁନ୍ନା ଚମ୍ଚକ ପଦ୍ମ ନାଗେଶୁର 

ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁରଭି ପୁଷ୍ଠ କରିବ ନିର୍ମାଣ 

ପୁଷ୍ପ ମାଲ୍ୟ ପ୍ରୀତି ଅଥୈ କରିବ ପ୍ରଦାନ 

ପାଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହେ ମାଳା ହୁଏ ଲମ୍ବମାନ 

ବିବିଧ ପୁଷ୍ପ ନିର୍ମିତ ମାଳା ତାର ନାମ 

କଣ୍ଠ ଦେଶଠାରୁ ଉରୁଯାଏ ଲମ୍ବିଥାଏ 

ତାହାର ନାମ ଯେ ମାଲ୍ୟ ବୋଲି କୁହାଯାଏ । 

ଯେଉଁ ପ୍ଲଷ୍ଠ ଗୁଚ୍ଛ କେଶ ମଧ୍ଧେ ରହିଥାଏ 

ପୁଷ୍ପ ଗର୍ଭକ ତା ନାମ କହନ୍ତି ସଭିଏଁ 

ପୁଷ୍ପାଞ୍ଜଳି ଇଷ୍ଟ ଦେବଙ୍କର ମସ୍ତକରେ ' 

ପ୍ରଦାନ କରିବା ବିଧ୍ବ ଅଛି ତ ଶାସ୍ତରେ 

ଭଗବାନଙ୍କର ପ୍ରୀତି ଅର୍ଥେ ମଧୁ ଘୃତ 

ଗୁଗୁଳ ଅଗୁରୁ ବେଣାଚେର କରି ଯୁକ୍ତ 

ଶଙ୍କରା ଚନ୍ଦନ ଆଦି ସୁଗନ୍ଧ ସମ୍ପନ୍ନ 

ଦ୍ରବ୍ୟମାନଙ୍କରେ ଧୂପ କରିବ ପ୍ରଦାନ 

ଜାର୍ପାସ ବର୍ଭିକା ମଧେ କର୍ପୁରର ଚୂର୍ଣ୍ଣ 

ଅର୍ଘୋୟେପାତ୍ରେ ଦେଇ ମୂଳେ କରିବ ସଂସ୍କାର । 

ଘୃତ ବା ତିଳ ତୈଳରେ ପ୍ରଦୀପ ଅର୍ପଣ 

ଅନନ୍ତର ନୈବେଦ୍ୟାନ୍ସ କରିବ ପ୍ରସ୍ତୁତ 

ଅଖଣ୍ଡିତ ଶାଳି ତଣ୍ଡୁଳକୁ କରି ଧୌତ 

ଅନ୍ଧ ପାନ କରି ସୁବାସିତ ଘୂତେ ସିକ୍ତ 

ଗବ୍ୟ ଦଧ୍ବ କ୍ଷୀର ଖଣ୍ଡ ପକ ରମ୍ଭାଯୁକ୍ତ 

ନାନା ପ୍ରକାର ବ୍ୟଞ୍ଜନ ସୁସ୍ବାଦୁ ଚାଟନୀ 

ପିଷ୍ଠକ ସଙ୍ଗରେ ନାନାଫଳ ଦେବ ଆଣି 

ଏ ସକଳ ହେବ ପ୍ରୀତିକର ରୁଚିକର 

ନବ ତଣ୍ଡୁଳେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଗନ୍ଧ ମନୋହର 

ଏ ରୂପେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ନୈବେଦ୍ୟ ଅର୍ପଣ 

ନୈବେଦ୍ୟାନ୍ସ ହେବ ଏକ ପ୍ରସ୍ଥ ପରିମାଣ 

ଏକ ପ୍ରସ୍ପରୁ ନିଉନ ଯଦ୍ୟପି ହୋଇବ 

ନୈବେଦ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରଶସ୍ତ ନୁହେଁ ତା ଜାଣିବ । 

ଧୂପ ଦୀପ ନଇବୈଦ୍ୟଯ ମଧୁପର୍କ ସ୍କାନ 

ବସ୍ତ ଯଜ୍ଞୋପବୀତରେ ଦେବ ଆଚମନ 

ଅନ୍ୟ ଉପାୟରେ ଆଚମନ ନ ଦେଇଣ 

କେବଳ ଯେ ଉପଚାର କରିବ ପ୍ରଦାନ 

କିନ୍ତୁ ସମୁଦାୟ ଉପଚାରକୁ ଜଳରେ 

ସଂସ୍କାର କରିବ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ି ବିଧାନରେ । 

ନୈବେଦ୍ଯ ଦାନ ଶେଷରେ ଦେଇ ଆଚମନ 

ତାପ୍ରରେ ଦେବ ଶ୍ରୀକରେ ଘଷିତ ଚନ୍ଦନ 

କର୍ପୁର ଲବଙ୍ଗ ଏଳା ପୁଷ୍ପ ଜାତି ଫଳ 

ଏକତ୍ର କରି ପ୍ରଦାନ କରିବ ତାମ୍ବୁଳ 

ଏହିରୂପେ ପୂଜାକରି ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ 

ମନ୍ତ୍ର ଅଷ୍ଟୋରତର ଶତ ଜପିବ ବିଧୂୁରେ 

ଯଥା ବିଧାନରେ ସ୍ତବ ପାଠ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣ 

ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବ ଭଗବାନଙ୍କ ଚରଣ 

ଜଗନ୍ନାଥ ଆପଣ ତ୍ର ସର୍ବ ତୀର୍ଥମୟ 

ସର୍ବ ତୀର୍ଥ ସୃଷ୍ଟିକର୍ଭା ସର୍ବଦେବମୟ 

ଏ ତୀର୍ଥରାଜ ଜଳରେ କରୁଅଛି ସ୍ଵାନ 

କୃପା କରି ତୀର୍ଥଫଳ କରନ୍ତୁ ପ୍ରଦାନ 

ଦ୍ରବରୂପୀ ତୀରଥରାଜ ଅଟନ୍ତି ଆପଣ୍ଡ 

ଏ କଥାରେ ସଂଶୟ ତ କିଛି ନାହିଁ ଜାଣ 

ହେ ନାଥ ଆପଣଙ୍କର ଚରଣେ ପ୍ରଣାମ 

ଏ ଘୋର ସଂସାର ତାପେ ହୋଇଛି ନିମଗ୍ନ । 

ହେ ଦୟାସାଗର ମୋତେ କର ପରିତ୍ସାଣ 

ତୀର୍ଥରାଜ ଜଳେ ସ୍କାନ କରେ ଯେଉଁ ଜନ । 

ଦେବ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଯେ କରଇ ଅର୍ଚ୍ଚନ 

ସର୍ବ ତୀର୍ଥ ସ୍କାନ ଫଳ ଲଭେ ସେହି ଜନ । 

କୋଟି କୋଟି ଅଶ୍ଵମେଧ ଯଜ୍ଞ ଅନୁଷ୍ଠାନ 

କୋଟି କୋଟି ମହାଦାନେ ହୁଏ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ 

ସେହି ଫଳ ତୀର୍ଥରାଜ ଜଳେ କଲେ ସ୍ଵାନ । 

ସ୍ଵାନ ଦେବପୂଜା ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଜପ ଦାନ ଧ୍ୟାନ 

ତପସ୍ୟାଦି ସିନ୍ଧୁତୀରେ କଲେ ଅନୁଷ୍ଠାନ । 

କୋଟି କୋଟି ପୁଣ୍ୟଫଳ ସେ ଜନ ଲଭଇ 

ମନରେ ସଂଶୟ ଏକଥାରେ କର ନାହିଁ । 

ଏହିରୂପେ ବିଚାରନ୍ତି ମନେ ପିତୃଗଣ 

ଆମ୍ଭର ବଂଶରେ କିଏ ହୋଇବ ଜନମ । 

ସ୍କାନ କରି ସିନ୍ଧୁଜଳେ କରିବ ତର୍ପଣ 

ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ତୃପ୍ତି କରିବ ପ୍ରଦାନ | 

ସିନ୍ଧସ୍ମାନ ଅର୍ଥେ କେହି କରିଲେ ଗମନ 

ତା ଦେହେ ସକଳ ପାପ କରନ୍ତି ରୋଦନ । 

ସେ ଜନର ଅମଙ୍ଗଳ ଯେତେ ରହିଥାଏ 

ସିନ୍ଧୁ ସ୍ଥାନରେ ସକଳ ଦୂର ହୋଇଯାଏ । 

ଅନ୍ୟ ତୀର୍ଥେ କଲା ପାପି ସିନ୍ଧୁତୀରେ କ୍ଷୟ 

ସିନ୍ଧୁତୀରେ କୃତପାପ ସେ ସ୍ଥାନେ ବିଲୟ । 

ପ୍ରତିଦିନ ସିନ୍ଧସ୍ବାନ କରେ ଯେଉଁ ଜନ 

ତାକୁ ଦେଖୁଲେ ପଳାନ୍ତି ଯମଦୂତ ଗଣ । 

ସିଂହକୁ ଦେଖୂଲେ ମୃଗଯୁଥ ଯେଉଁପରି 

ଦଶଦିଗେ ପଳାୟନ କରନ୍ତି ସେପରି | 

ଆଉ କି ଅଧକ ଯମରାଜ ହୋଇ ଭୀତ 

ସେ ଜନ ସମ୍ମୁଖେ ରହିବାକୁ ଅସମର୍ଥ । 

ମନେ ମନେ ତାହାକୁ ଯେ କରଇ ସମ୍ମାନ 

ପ୍ରଣାମ କରିଣ ଦୂରେ କରେ ଅବସ୍ଥାନ । 

ଦେବଗଣ ସିନ୍ଧୁସ୍କାନ କରିବା ନିମିତ୍ତ 

ମାନବ ଦେହକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି ସତତ | 

ଭୂତଳେ ମନୁଷ୍ୟ ରୂପେ ହୋଇଲେ ଜନମ 

ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ କରିବୁ ଯୀଇ ସିନ୍ଧୁଜଳେ ସ୍ଵାନ । 

ମେରୁ ମନ୍ଦର ସଦୃଶ ହେଲେ ପାପମାନ 

ସିନ୍ଧୁସ୍କାନେ ତୃଣପରି ହୁଅଇ ଦହନ | 

ଅନ୍ୟସ୍ଥାନେ ଜଳେ ସ୍କାନ କାଳରେ ସ୍କରଣ 

କରିବ ନିଶ୍ଚୟ ଦେବ ଦେବ ନାରାୟଣ । 

ବିଶେଷତଃ ସିନ୍ଧୁଜଳେ ସ୍ଵାନ କଲାବେଳେ 

ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଅବଶ୍ୟ ଚିନ୍ତିବ ମନରେ । 

ଗୋ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାକାରୀ ଅବା ମଦ୍ୟପାୟୀ 

ପଞ୍ଚବିଧ ମହାପାପ ଯଦି କରିଥାଇ | 

ସେ ଜନ କରଇ ଯେତେ ସିନ୍ଧୁଜଳେ ସ୍ବାନ 

ପାପରୁ ମୁକତ ହୁ ସନ୍ଦେହ ନ ମଣ | 

କୋଟିଏ କପିଳାଧେନୂ ଦାନେ ଯେତେ ଫଳ 

କୋଟି କୋଟି ଗୋଦାନ ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭୋଜନ । 

ଏକମାତ୍ର ସିନ୍ଧୁସ୍କାନ ସଙ୍ଗେ ନୁହେଁ ତୂୁଲ  । 

ଯେ କରଇ ସିନ୍ଧୁଜୁଳେ ଏକବାର ସ୍କାନ 

କୋଟିଏ କୁଳ ଉଦ୍ଧାର କରେ ସେହି ଜନ । 

ସକଳ ତୀଥଥକୁ ଯାଇଁ ଯେ କରଇ ସ୍କାନ 

ସକଳ ପୀଠ ସ୍ଥାନରେ କରଇ ଦର୍ଶନ 

ସେ ଜନର ଲାଭ ହୁଏ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ଫଳ 

ଏକମାତ୍ର ସିନ୍ଧୁ ସ୍କାନ ସଙ୍ଗେ ନୂହେ ତୁଲ 

ଜନମ ଜୀବନ ଆଉ ଶାସ୍ତ୍ର ଅଧ୍ୟୟନ 

ସଫଳ ହେବାରୁ ଇଚ୍ଛା କରିବ ଯେ ଜନ 

ଏକମାତ୍ର ସିନ୍ଧୁ ସ୍କାନ କରି ସେହି ଜନ 

ଦେବତା ପିତୃଗଣଙ୍କୁ କରିବ ତ୍ଣ | 

ଷଡ଼ଙ୍ଗ. ସହିତ ଚତୁର୍ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନ 

କରିବ ତପସ୍ୟା କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରେ ଦେବ ଦାନ । 

ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣାଦି ସକଳ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ 

ବହୁତ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ ଯଜ୍ଞ ସମ୍ପାଦନ 

ଏ ସକଳ ପୁଣ୍ୟକାର୍ଯ୍ୟ ହୁଅଇ ସୁଲଭ 

ସିନ୍ଧୁରେ ତିଳ ତର୍ପଣ ପିତ୍ରଙ୍କ ୮ ଦୁର 

ଏକମାସ ସିନ୍ଧୁଜଳେ ସତିଳ ତପିଣ 

ପିଣ୍ଡଦାନ କଲେ ତୋଷ ହୋନ୍ତି ପିତୃଗଣ 

ସୂର୍ଯ୍ୟ ତେଜ ସମରଥ କରି ଆରୋହଣ 

ସହସା ବ୍ରହ୍ମ ଲୋକକୁ କରିବେ ଗମନ 

ସିନ୍ଧୁ ସ୍କାନ ପ୍ରଥମରେ ଆବର ଶେଷରେ 

ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଅର୍ଚ୍ଚନା କରିବେ ଭକ୍ତିରେ 

ନିଶ୍ଚୟ ସେହି ମାନବ ମୂକତି ଲଭିବ 

ସିନ୍ଧୁସ୍ାନ ପରେ ଦେହ ପବିତ୍ର ହୋଇବ 

ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ ଯାଇଁ ଦର୍ଶନ କରିବ 

ବଳରାମ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ଚରଣେ ନମିବ । 

ମନେ ମନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ରୂପକୁ ଚିନ୍ତିବ 

ବିଷମ ସଂସାର ସଙ୍କଟରୁ ପାରିହେବ 

ସ୍କନ୍ଦ ପୁରାଣ ଉକତ ଉତ୍କଳ ଖଣ୍ଡରେ 

ତ୍ରିଂଶ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ଉତ୍କଳ ଭାଷାରେ .। 

ଆହେ ପୃଭୁ ନ କରିଲି ଦିନେ ତୀ ।ର୍ଥସ୍କାନ 

ଜାଣିନାହି କେଉପରି ବ୍ରତର ବିଧାନ 

ତବପଦେ ଶିରନତ ନୂହଇ ଭକ୍ତିରେ 

ପାପକାର୍ଯ୍ୟେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଜାତ ହୁଅଇ ମନରେ 

ଦିନେମାତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ନ କରିଲି ନାମ 

ଜିହ୍ଵା ନ କରିଲା ଦିନେ ତୁବ ଗୁଣଗାନ 

ଅନ୍ତର୍ଯାଗ କରିବାକୁ ନାହିଁ ଚିଉତଶୁଦ୍ଧି 

ବାହ୍ୟପୂଜା ଅର୍ଥେ ଆଉ ବିଶୂନାହିଁ ବୁଦ୍ଧି 

କିପରି କରିବି ପ୍ରତିଦିନ ଅଥାର୍ଜନ 

ବ୍ରତ କରିଚି କେବଳ ଉଦର ପୋଷଣ 

ମୋ ଉଦର ତୃପ୍ତି ହେଲେ ଜଗତର ତୃପ୍ତି 

ଏହା ମନେ କରି ପାପ କାଯ୍ୟେ ସଦାମାତି । 

ଆହେ ପ୍ରଭୁ ତୁମ୍ଭେ ପରା ଜଗତର ନାଥ 

ତୁମ୍ଭେ ଏକମାତ୍ର ନାଥ ମୁଁ କିମ୍ପା ଅନାଥ । 

ଅନାଥ ହେତୁ ନ କରେ ଭକ୍ତିରେ ପ୍ରଣାମ 

ଦୀନ ହରିହର ଦୁଃଖ କରନ୍ତୁ ମୋଚନ । 

ଇତି ଶ୍ରୀ ସ୍କନ୍ଦପୁରାଣେ ଉତ୍କଳଖଣ୍ଡେ ପଞ୍ଚତୀର୍ଥ 

ବର୍ଣ୍ଣନା ପ୍ରସଙ୍ଗେ ସମୁଦ୍ରସ୍ବାନ-କିଞ୍ତକଥନଂ 

ନାମ ତ୍ରିଂଶୋଦଧ୍ୟୋୟଃ । 

ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥ ପଞ୍ଚରାତ୍ର

ଉତ୍କଳ ଖଣ୍ଡ - ଜଗନ୍ନାଥ ଜଣାଣ

ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟ - ପୁରୁଷୋତ୍ତମକ୍ଷେତ୍ର ମାହାତ୍ମ୍ୟ

୨ୟ ଅଧ୍ୟାୟ - ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଯମରାଜ ସମ୍ବାଦ କ୍ଷେତ୍ର ମାହାତ୍ମ୍ୟ

୩ୟ ଅଧ୍ୟାୟ - ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଯମରାଜ ସମ୍ବାଦ

୪ର୍ଥ ଅଧ୍ୟାୟ - ପୁଣ୍ଡରୀକ ଅମ୍ବରୀଷ ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ର ଗମନ

୫ମ ଅଧ୍ୟାୟ - ପୁଣ୍ଡରୀକ ଅମ୍ବରୀଷ ଉପାଖ୍ୟାନ

୬ଷ୍ଠ ଅଧ୍ୟାୟ - ଉତ୍କଳ ବର୍ଣ୍ଣନ

୭ମ ଅଧ୍ୟାୟ - ବିଦ୍ୟାପତି ନୀଳାଚଳ ପ୍ରବେଶ

୮ମ ଅଧ୍ୟାୟ - ବିଦ୍ୟାପତି ନୀଳମାଧବ ଦର୍ଶନ

୯ମ ଅଧ୍ୟାୟ - ଇନ୍ଦଦ୍ୟୁମ୍ ନିର୍ମାଲ୍ୟମାଳା ଗ୍ରହଣ

୧୦ମ ଅଧ୍ୟାୟ - ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ନାରଦ ସମ୍ବାଦେ ଭକ୍ତି ଲକ୍ଷଣ ମାହାତ୍ମ୍ୟ 

ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ - ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ରାଜା ଉତ୍କଳଦେଶ ପ୍ରବେଶ

ଦ୍ବାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ - ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ରାଜା ନାରଦ ସହ ଏକାମ୍ରକାନନ ପ୍ରବେଶ

ତ୍ରୟୋଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ - ପୁରୁଷୋତ୍ତମ କ୍ଷେତ୍ର ପ୍ରସଚ୍ଚେ ଶ୍ରୀ କପୋତେଶ୍ଵର ବିଲେଶ୍ଵର ଚରିତ ବର୍ଣ୍ଣନ

ଚତୁର୍ଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ - ଶ୍ରୀ ନୀଳମାଧବ ଅନ୍ତହିତେ ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶୋକ ବର୍ଣ୍ଣନ

ପଞ୍ଚଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ - ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ରାଜା ନୀଳାଚଳ ଦର୍ଶନ

ଷୋଡ଼ଶ ଅଧ୍ୟାୟ - ନାରଦ କରୁଁକ ନୃସିଂହଦେବ ଆନୟନେ ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ସ୍ତୁତି

ସପ୍ତଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ - ଅଶ୍ଵମେଧ ଯଜ୍ଞ ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ସ୍ଵପ୍ନ ଦର୍ଶନ

ଅଷ୍ଟାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ - ସହସ୍ରଶୂମେଧ ଯଜ୍ଞ ବର୍ଣ୍ଣନେ ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଦାରୁମୂର୍ତ୍ତୀ ଆନୟନ

ଉନବିଂଶ ଅଧ୍ୟାୟ - ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଦାରୁମୂର୍ତ୍ତୀ ଦର୍ଶନ  

ବିଂଶ ଅଧ୍ୟାୟ - ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ସ୍ତୁତି

ଏକବିଂଶ ଅଧ୍ୟାୟ - ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ରାଜା ନୀଳାଚଳ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ

ଦ୍ଵାବିଂଶ ଅଧ୍ୟାୟ - ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ରାଜା ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ଗମନ

ତ୍ରୟୋବିଂଶ ଅଧ୍ୟାୟ - ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ବ୍ରହ୍ମଲୋକ ଗମନେ ବ୍ରହ୍ମ ସଭା ବର୍ଣ୍ଣନ

ଚତୁର୍ବିଂଶ ଅଧ୍ୟାୟ - ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଦେବଗଣ ସହ ମନ୍ଦିର ଦର୍ଶନ

ପଞ୍ଚବିଂଶ ଅଧ୍ୟାୟ - ରଥ ନିର୍ମାଣ ଓ ରଥ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ବର୍ଣ୍ଣନ

ଷଡ଼ବିଂଶ ଅଧ୍ୟାୟ - ବ୍ରହ୍ମା ନୀଳାଚଳ ଆଗମନ

ସପ୍ତବିଂଶ ଅଧ୍ୟାୟ - ମନ୍ଦିର ସହିତ ଦାରୁମୂର୍ତ୍ତୀ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ସତି

ଅଷ୍ଟବିଂଶ ଅଧ୍ୟାୟ - ଶ୍ରୀ ନୃସିଂହ ଦେବଙ୍କର ଭୀଷଣ ରୂପ ଦର୍ଶନ ଓ ବ୍ରହ୍ମା ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ସମ୍ବାଦ

ଉନତ୍ରିଂଶ ଅଧ୍ୟାୟ - ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ବର ପ୍ରଦାନେ 'ଯାତ୍ରାତ୍ସୋବ ବର୍ଣ୍ଣନ'

ତ୍ରିଂଶ ଅଧ୍ୟାୟ - ପଞ୍ତୀ୍ଥ ବର୍ଣ୍ଣନ ପ୍ରସଙ୍ଗ ସମୁଦ୍ରସ୍ନାନ କିଞ୍ଚତ କଥନଂ

ଏକତ୍ରିଂଶ ଅଧ୍ୟାୟ - ସ୍ନାନଯତ୍ରା ବିଧି ବର୍ଣ୍ଣନ

ଦ୍ଵାତ୍ରିଂଶ ଅଧ୍ୟାୟ - ମଞ୍ଚାସିନ ବର୍ଣ୍ଣନ ପ୍ରସଙ୍ଗେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠାପଞ୍ଚକ ବ୍ରତ ବର୍ଣ୍ଣନ

ତ୍ରୟୋତ୍ରିଂଶ ଅଧ୍ୟାୟ - ଗୁଣ୍ଡିଚା ଯାତ୍ରା ବର୍ଣ୍ଣନ 

ଚତୁର୍ତ୍ତିଂଶ ଅଧ୍ୟାୟ- ମହାଦେବୀ ମହୋତ୍ସବ ପ୍ରସଙ୍ଗେ ବନ ଜାଗରଣ ବ୍ରତ ବର୍ଣ୍ଣନ

ପଞ୍ଚତ୍ରିଂଶ ଅଧ୍ୟାୟ - ବାହୂଡ଼ା ଯାତ୍ରା ବର୍ଣ୍ଣନ

ଷଟ୍‌ତ୍ରିଂଶ ଅଧ୍ୟାୟ - ଶୟନ ଉତ୍ସବ ବର୍ଣ୍ଣନ

ସପ୍ତତ୍ରିଂଶ ଅଧ୍ୟାୟ - ଶ୍ଵେତରାଜା ଚରିତ ବର୍ଣ୍ଣନ

ଅଷ୍ଟତ୍ରିଂଶ ଅଧ୍ୟାୟ - ମହାପ୍ରସାଦ ମହିମା କଥନ

ଉନଚତ୍ସାରିଂଶ ଅଧ୍ୟାୟ - ଚାତୁର୍ମାସ୍ୟା ବ୍ରତ ଉପାଖ୍ୟାନ

ଚତ୍ସାରିଂଶ ଅଧ୍ୟାୟ - ପ୍ରାବରଣ ଉତ୍ସବ, ପୁଷ୍ୟାଭିଷେକ ଉତ୍ସବ ବର୍ଣ୍ଣନ

ଏକଚତ୍ନାରିଂଶ ଅଧ୍ୟାୟ - ମକରଯତ୍ରା, ବୈଷ୍ଣବାଗ୍ନି ସଂସ୍କାର ବିଧି

ଦ୍ଵିଚତ୍ସାରିଂଶ ଅଧ୍ୟାୟ - ଦୋଳଯାତ୍ରା ମହୋତ୍ସବ ବର୍ଣ୍ଣନ

ତ୍ରିଚତ୍ସାରିଂଶ ଅଧ୍ୟାୟ - ସମ୍ବସ୍ର ବ୍ରତ ବିଧାନ

ଚତୁଷ୍ଚତ୍ନାରିଂଶ ଅଧ୍ୟାୟ - ଚନ୍ଦନଯତ୍ରା ବର୍ଣ୍ଣନ

ପଞ୍ଚଚତ୍ସାରିଂଶ ଅଧ୍ୟାୟ - ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ଗମନ

ଷଟ୍ଚତ୍କାରିଂଶ ଅଧ୍ୟାୟ - କ୍ଷେତ୍ର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନ

ସପ୍ତଚତ୍ସାରିଂଶ ଅଧ୍ୟାୟ - ଜୈମିନି ମୁନି ଉଦ୍ଦାଳକ ରଷି ସମ୍ବାଦ

ଅଷ୍ଟଚତ୍ସାରିଂକ୍ଷ ଅଧ୍ୟାୟ - କ୍ଷେତ୍ରବାସ ଫଳ ବର୍ଣ୍ଣନ

ଏକନୋ ପଞ୍ଚଶତ ଅଧ୍ୟାୟ - ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ର ଗମନକାଳେ ବ୍ରାହ୍ମଣଧର୍ମପତ୍ନୀ ଲାଭକରଣ

ପଞ୍ଚାଶତ ଅଧ୍ୟାୟ - ମଧ୍ୟପ୍ରଦେଶ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମୋକ୍ଷଣ

ଏକପଞ୍ଚାଶତ ଅଧ୍ୟାୟ - ପୁରୁଷୋତ୍ତମ କ୍ଷେତ୍ରେ ମରଣ ମାହାତ୍ମ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନ

ଦ୍ଵିପଞ୍ଚାଶତ ଅଧ୍ୟାୟ - ମହାମାଘୀ ସ୍ନାନଯୋଗେ ଫଳ ବର୍ଣ୍ଣନ

ତ୍ରିପଞ୍ଚାଶତ ଅଧ୍ୟାୟ - ମହାମାଘୀ ସ୍ନାନଯୋଗେ ଫଳ କଥନ

ଚତୁଃପଞ୍ଚାଶତ ଅଧ୍ୟାୟ - ଅର୍ଵୋଦୟ ଯୋଗ ସ୍ନାନ ବିଧି ବର୍ଣ୍ଣନ

ପଞ୍ଚପଞ୍ଚାଶତ ଅଧ୍ୟାୟ - ଦଶଅବତାର କ୍ଷେତ୍ର ମାହାତ୍ମ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନ

ଷଟ୍ପଞ୍ଚାଶତ ଅଧ୍ୟାୟ - କାଉଁକବ୍ରତ କଥନ

ସପ୍ତପଞ୍ଚାଶତ ଅଧ୍ୟାୟ - କାଉଁକ ବ୍ରତ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ବର୍ଣ୍ଣନ

ପରିଶିଷ୍ଟେ ଅଧ୍ୟାୟ - ପୁରୁଷୋଉମକ୍ଷେତ୍ର ପ୍ରଶଂସା ବର୍ଣ୍ଣନ

.